Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Καινούριος χρόνος ( στον Άγιο Βασίλειο ), από τις Ανταύγειες της Χάρης

Καινούριος χρόνος .
Άλλη μία ευκαιρία για να λουστείς με φως .
Χρειάζεται βέβαια κάποιες φορές να περιτμηθεί η φθαρτότητα 
με των δακρύων την ηδύτητα .
Όταν όμως ανατείλει ο ήλιος, 
θα φτερουγίσει άσπρο περιστέρι, παρακλητικό .
Λόγια μελίρρυτα θα στάξουν
για να πετάξει ο νους σε ύψη απροσμέτρητα .
Στον Άγιο Βασίλειο σελήνη το ασήμι
και της ελεημοσύνης τα αστέρια άνθη λευκά .
Στις πλατείες χαμόγελα και χειραψίες των ρόδων .
Ευτυχισμένο το νέο έτος .
Στον ουρανό σήμερα σκορπίζει η άκτιστη αγάπη χελιδόνια .

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Νύχτα Χριστουγέννων

Νύχτα και προσμονή στου Δεκεμβρίου τις ακρώρειες. 
Μικρά πουλιά σκορπούν αστέρια στα κλαδιά .
Χρειάστηκαν αιώνες οδύνης για να προβάλλει η αυγή. 
Είναι όμως αυτή η νύχτα διάφανη και πληρωτική,
η ευκαιρία να ενδυθεί το χώμα μας τις ανταύγειες του ουρανού. 
Κι αν φαίνεται βαθύς ο χειμώνας της ζωής,
είναι αναπότρεπτη της επαγγελίας η εκπλήρωση.
Τα χελιδόνια θα φτερουγίσουν ξανά στον ήλιο,
αφού η μητρότητα συγκατανεύει με τη στοργή της θάλασσας.
Παρά τα εμπόδια θα πλημμυρίσουν από φως του χρόνου οι καμάρες.
Χωρήθηκε τόσο γλυκά το αχώρητο.
Και αν νομίζουμε πως τα δώρα μας στο υπερούσιο είναι φτωχικά,
λάμπουν τόσο πολύτιμα.
Αρκεί ένα δάκρυ χρυσό της αθωότητας .
Η γέννηση της αγάπης, μυστήριο ατελεύτητο.

Νύχτα λοιπόν και προσμονή.
Ένα περιστέρι περιμένει να φωλιάσει στα κλαδιά.
Σκέπη του εκείνο το αστέρι.
Στη μητρική αγκαλιά ευωδιάζουν κρίνα της ελπίδας.
Κι εμείς, στο τέλος του εμπονου αγώνα
να αχτιδίσει το σπήλαιο της καρδιάς.
Χριστούγεννα.
Φεγγοβολούν σαν πύρινα τριαντάφυλλα
τα σπάργανα της ουράνιας τρυφερότητας. 


από την ποιητική συλλογή Ανταύγειες της Χάρης 

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Αηδόνι από τις Ανταύγειες της Χάρης

Νύχτα πλημμυρισμένη από φως. 
Του κεριού η φλόγα τόσο βαθιά, όσο η ζωή. 
Ποτάμι η ησυχία, που απαλά στον νου κελαρύζει. 
Είναι η ολόψυχη αγάπη, της αυγής η μουσική,
μοναχικό αηδόνι ανάμεσα στις λεύκες. 

Δεν έχει τέλος ο χρόνος, ούτε η χαρά.
Οι ανταύγειες στα σύννεφα μαρτυρούν το ατελεύτητο.
Κάθε φορά που βασιλεύει ο ήλιος
και της αγιότητας το χέρι πορφυρώνει το νερό,
δελφίνια συνοδεύουν στο ταξίδι την αθωότητα.
Τέσσερις και μισή τα ξημερώματα.
Ξυπνούν τα ρόδα από τον έρωτα τον θεϊκό.
Του Αγίου Πορφυρίου.
Το χέρι αναζητά αχτίδες πάνω στο χαρτί.
Της καρδιάς η εξομολόγηση και η στοργή η πατρική,
περίπατος στον ουρανό κάτω από τα χρυσά φύλλα της γαλήνης.
 

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Στον Άγιο Φίλιππο από τις Ανταύγειες της Χάρης

Πράσινο του κυπαρισσιού βαθύ στη θύρα και η βουκαμβίλια της υπομονής .
Οι μέριμνές μας, βρεγμένα καλντερίμια που αποζητούν τον ήλιο .
Πλάι στων στιγμών μας τον σταθμό το μονοπάτι με τα πεσμένα κίτρινα φύλλα,
η διαδρομή μας από την αγωνία στη χαρά .
Θα κυλήσει ρόδι ώριμο ο χρόνος,
θα μάθουμε τα άφθαρτα να αναζητούμε
σαν βότσαλα πολύχρωμα κάτω από τη θάλασσα .
Του κόσμου η σοφία στέκεται έξω και περιμένει
της φτελιάς το λυγισμένο το κλαδί .
Ίσως και λίγη θλίψη,
να αισθανθούμε επιτέλους της καρδιάς τον πλατυσμό.

Πανσέδες στον περίβολο και το χρυσό φως των κεριών.
Η εικόνα μυρωμένη από τις σταγόνες της βροχής .
Στον Άγιο Φίλιππο τα φώτα της γιορτής εισοδεύουν της ζωής τη γέννηση .
Το μπλε οπάλινο κανδήλι φεγγοβολεί εσωτερικά,
μικρό χειμωνιάτικο γιασεμί .
Να αναπαυθεί η ψυχή στης προσευχής τις λέξεις,
νούφαρο λευκό πάνω στης αιωνιότητας τη λίμνη .
Στου Νοεμβρίου το μεσώριο γιορτή της άκτιστης αγάπης .
Στην πλατεία που λούζει τώρα ο ήλιος αντηχούν γέλια παιδικά
και της καρδιάς η σοφία ανάμεσα στα κλαδιά τα νοτισμένα
μετριέται με αθώα τιτιβίσματα .

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Νοέμβριος από την επερχόμενη ποιητική συλλογή Ανταύγειες της Χάρης

Νοέμβριος.
Στη λίμνη της καρδιάς καθρεφτισμένο χάλκινο κλαδί .
Τώρα που μάθαμε να αντλούμε δύναμη από το αντίξοο,
δεν μας κουράζει η διαδρομή .
Κάθε μας άρνηση κι ένας σταθμός
να ξαποστάσουνε πουλιά πάνω στη θάλασσά μας .
Θα περιμένουμε λοιπόν .
Στο τέλος η αγάπη, ανάργυρη και άδολη,
βαθιά ιαματική,
την πλάση κι εμάς θα κατακλύσει .
Το δώρο μας, αυτό που κάποτε δεν εκτιμήσαμε,
η ίδια η ζωή .
Τρία γράμματα κι ένα άυλο βλέμμα .
Ήλιος .
Υποχωρεί της θλίψης το παγωμένο πέπλο,
σκιρτά από θέρμη του μυαλού το βαθυπράσινο δάσος .
Τα απαραίτητα, λίγα, αλλά ουσιαστικά .
Ρόδα, μύρα και δάκρυα για να ατενίσουμε τη ζώνη της ελπίδας
Αρκούν δύο μάτια απλά και διάφανα να καταργούν τις αποστάσεις .
Γαλάζιες οι αχτίδες πάνω στους χρυσαφένιους τοίχους .
Νησιά αναδύονται μέσα από το φως .
Τώρα που τον ορίζοντα αγγίζουμε,
λευκά πουλιά μας δωρίζουν μ΄ένα πέταγμα
τη στοργή των αγγέλων .

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Σκέπη από τις Ανταύγειες της Χάρης

Σιωπή που ευωδιάζει, ο λεπτός ήχος της βροχής .
Λάμπουν απρόσμενα οι γαζίες.
Τα πεύκα πάνω από το παγκάκι,
της νοσταλγίας στίλβοντα σμαράγδια .
Μέσα από τα σύννεφα οι ακτίνες,
χρυσά ποτάμια,
ξεχύνονται πάνω στης θάλασσας το γκρίζο .
Πού είναι τα άφθαρτα τα δάκρυα να μας σώσουν ;
Πότε θα γίνουμε διάφανα πουλιά,
που παίζουν με τον ήλιο ;
Είναι μεγάλο το ταξίδι και επαχθείς οι όροι.
Αξίζει όμως να διανύσουμε όλες τις αποστάσεις ,
εκείνο το παιδί με το χαμόγελο να βρούμε,
με το άπλετο φως μέσα στην καρδιά .
Υπάρχει πάντα ο καιρός να γεννηθεί το κάθε τι κάτω από τον ανοιχτό ουρανό .

Κι όταν θα τρεμοπαίξει πλάι στον γλυκασμό ήρεμα η φλόγα,
τότε η χάρη με δόξα θα εισοδεύσει ,
ολόφωτο μαφόριο απλωμένο .
Στο βάθος του ορίζοντα παρά τα λάθη,
ευτυχήσαμε να βρούμε μία σκέπη τρυφερή,
τον πόνο στη ζωή μας να καλύψει .
Απλά χρειάζεται στο τέλος πολλή αγάπη
για να λάμψει βασιλικά η νύχτα χάρη στη Μητέρα
                              ανάμεσα σε κρίνα και σε άστρα .


Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Ηλιαχτίδες από την ποιητική συλλογή Ανταύγειες της Χάρης

Του φθινοπώρου τα φανάρια σιωπηλά,
ένα βλέμμα διαφορετικό, βαθύ και απόκοσμο περιμένουν για να φέξουν .
Και αν στου μάταιου την τύρβη εγκλωβιστήκαμε,
κι αν φαίνεται από μέσα η θύρα σκοτεινή,
ανοίγεται πάντα στο τέλος μπροστά μας βαθυγάλαζο το πέλαγος .
Να φύγουμε από το μάταιο,
όσο δάκρυ κι αν χρειασθεί,
να λάμψει πάνω στους ώμους ο ήλιος,
μία λύτρωση από τον ζυγό του εφήμερου .

Στα βήματά μας ουράνια τόξα,
το μονοπάτι ολόφωτο για τη μητρική αγκαλιά .
Σήμερα που είναι γιορτή
διάχρυσος υπαινιγμός .
Το φως πάντα φως γεννά,
το φως δεν έχει τέλος .
Στον Άγιο Συμεών πάνω στα χρυσάνθεμα
συνάζονται γαλήνια οι ηλιαχτίδες .